We zijn blij als we Guangzhou na 2 klammige nachten in een hotel waar de airco niet goed werkt kunnen ontvluchten. Guangzhou zelf is een te grote en te drukke stad, waar het afschuwelijk heet en afschuwelijk vochtig is. We zijn in de buurt van Guiyang, de geboorteplaats van Peike, slechts zo’n 1200 km, ofwel 22 uur met de trein. En deze week extra in China is voornamelijk bedoeld om de voormalige pleegouders van Peike te ontmoeten.

In de trein hebben we softsleepers, en de airco werkt hier wel goed, zodat we verkouden in Guiyang aankomen. Dankzij een Chinese collega van Han hebben we al contact gehad met het ‘nieuwe’ weeshuis, ze weten dat we komen. Zelf hebben we een afspraak gemaakt voor komende maandag. En door de telefoon heeft Han begrepen dat de pleegouders er ook zullen zijn.

Ondertussen vermaken we ons met waterfietsen, wandelen in een park, een kermis, bezoek aan de nachtmarkt. Peike vindt het niet leuk dat we steeds ergens naar toe moeten. Ze reageert ook amper op het feit dat we in haar geboortestad zijn. Ze vindt het wel ‘leuk’, maar kan, logisch natuurlijk vanwege haar leeftijd, alles nog niet zo goed onder woorden brengen. Voor een echte ‘rootsreis’ is ze nog te jong.

Mede door onze gulle ‘donatie’ van 2001 is er een compleet nieuw weeshuis uit de grond gestampt, een eind buiten de groezelige stad. We zijn nog niet uit de taxi of we herkennen de directeur daar al, die binnen in de ontvangstruimte zit te wachten. We maken kennis met Wendy, de Engels sprekende medewerkster waarmee we de afspraak hebben gemaakt. Zo geheimzinnig en gesloten ons bezoek in 2001 aan het oude weeshuis was, zo open zijn ze nu. We mogen alles zien, overal binnen, en fotograferen. Ze hebben ook niets te verbergen. Alles ziet er perfect uit, schoon, ruim en kindvriendelijk.

En terwijl we net de ruimte van de ’special needs’-kinderen bezoeken, merken we aan de opgewonden toon van een medewerkster dat de pleegouders zijn gearriveerd, de heer en mevrouw Li. Zo enthousiast als zij zijn!!! Big smile op beide gezichten! Ze zijn ontzettend blij om You Pei Hua weer te zien! Peike is er verlegen onder, heel timide. Ze herkent hen niet, maar begrijpt van ons heel goed dat deze mensen erg belangrijk voor haar zijn geweest. Op dit moment betekent dit bezoek meer voor de familie Li dan voor Peike, maar misschien heeft ze er later nog wat aan. We beloven over een jaar of 4, 5 weer terug te komen.

Ons rootsreisdeel is klaar; we hebben nu nog een paar dagen vakantie voordat het officiele gedeelte van deze reis begint. Als je in Zuid-China bent en je vakantie wilt vieren, bezoek je natuurlijk het Kathmandu van China, Yangshuo. Ook hier zouden we een rendez-vous kunnen hebben, ware het niet dat Ping, onze vriendin hier, inmiddels met een Deen is getrouwd en in Hong Kong woont. Ping heeft haar beroemde Mei You cafe inmiddels overgedaan aan haar broer, die ons met open armen ontvangt. We worden 3 dagen lang door hem in de watten gelegd en kunnen zo heerlijk uitgerust terugkomen in Guangzhou, waar we Jia Huan over 2 dagen zullen ontmoeten.